του Τρύφωνα ΧρίστουΗ διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει σήμερα μία από τις πιο δύσκολες περιόδους στην πορεία της λόγω της οικονομικής κρίσης. Όλοι επικεντρώνονται στην Ευρώπη και το ενδεχόμενο κατάρρευσης οικονομιών των χωρών μελών της Ε.Ε. και της ζώνης του Ευρώ. Στην Ελλάδα όμως το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό αλλά κυρίως ηθικό και πολιτικό. Κατηγορούμε το πολιτικό σύστημα και την πλειονότητα των εκπροσώπων μας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο αλλά την παρούσα περίοδο πιστεύω πως αυτή είναι μια λάθος τακτική. Σαφώς και ευθύνονται κατά το πλείστο που γνώριζαν και δεν έδρασαν, που εκμεταλλεύτηκαν τις θέσεις τους για προσωπικά συμφέροντα και όχι εθνικά, αλλά η βλέψη μας πρέπει να εστιάζει στο μέλλον της Ελλάδας. Δεν είναι καιρός να παρακολουθούμε το παρελθόν αλλά καιρός για συζήτηση για το μέλλον αυτού του τόπου.
Ο Jared Diamond στο βιβλίο του “Collapse: How Societies Choose to Fail or Survive”, γράφει ότι μια κοινωνία μπορεί να οδηγηθεί στην καταστροφή για ένα από τους ακόλουθους τέσσερις λόγους, α) δεν μπόρεσε να προβλέψει ένα μεγάλο πρόβλημα που πλησίαζε, β) δεν κατανόησε το πρόβλημα όταν εκδηλώθηκε, γ) το κατανόησε αλλά δεν προσπάθησε στα σοβαρά να το αντιμετωπίσει ή δ) αγωνίστηκε για να το αντιμετωπίσει αλλά δεν διέθετε τις απαιτούμενες δυνάμεις για να το υπερνικήσει. Πιστεύω πως στην Ελλάδα ισχύει το (γ). Όλοι διαμαρτυρόμαστε για τη σημερινή κατάσταση και παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν αλλά το μόνο που κάναμε είναι να κατηγορούμε τους άλλους και όχι τον εαυτό μας που δεν είχε τη δύναμη να επιτεθεί σε αυτό το σύστημα. Γνωρίζαμε πως κάτι δεν πάει καλά με το κράτος αλλά δεν μιλήσαμε. Συμβιβαστήκαμε με τα λιγότερα ενώ αξίζαμε πολύ περισσότερα σαν πολίτες αυτής της χώρας.
Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας δεν είναι τόσο αποτέλεσμα της διεθνούς κρίσης αλλά και της ανήθικης συμπεριφοράς του λαού. Ο Ελληνικός λαός τροφοδότησε με την ανοχή του ένα πολιτικό σύστημα ασυδοσίας. Η συνέχεια λοιπόν του σάπιου πολιτικού συστήματος θα είναι η συνέχεια που θα δώσει η γενιά μου στην ανοχή που είχε η γενιά του Πολυτεχνείου προς αυτό. Τα μέτρα που θα επιβληθούν θα τα πληρώσουμε σαφώς όλοι μαζί αλλά το αδιάλλακτο πολιτικό σύστημα που πιστεύω θα συνεχίσει να επιβιώνει και μετά την τραγική πορεία της Ελλάδας θα το επωμιστούμε αποκλειστικά εμείς. Η αδιάλλακτη κατάσταση θα συνεχίσει καθώς το κακό δεν έχει κοπεί από την ρίζα. Η πολιτική στην Ελλάδα είναι μια πολιτική παραπλάνησης και φανατισμού. Παρατηρήστε γύρω σας. Φανταστείτε πως θέλετε τους πολιτικούς του μέλλοντος. Με ποιες προδιαγραφές;
Τα μέτρα που θα εφαρμοστούν θα προσφέρουν δημοσιονομική εξυγίανση. Έχουν ξεχάσει κάτι όμως; Φυσικά! Τον ανθρώπινο παράγοντα που στην Ελλάδα είναι αρκετά διεφθαρμένος. Για την πλήρη οικονομική εξυγίανση του συστήματος πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του Έλληνα και η σχέση του με το κράτος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από μέρα σε μέρα καθώς θα πρέπει να αλλάξει το σκεπτικό μιας ολόκληρης γενιάς. Πρέπει λοιπόν να αλλάξει ο κάθε ένας από εμάς. Να αλλάξουμε σκεπτικό. Ό,τι μας ενοχλεί να το αντιμετωπίσουμε. Να το φωνάξουμε. Αν δεν φωνάξουμε, αν δεν μιλήσουμε πως ξέρουμε ότι δεν θα μας ακούσουν;
Είμαστε μια γενιά με όνειρα και ελπίδες. Βλέπουμε πως το παρελθόν της χώρας μας είναι διεφθαρμένο. Ας παρατηρήσουμε και την δική μας συμπεριφορά. Αξίζουμε τέτοια συνέχεια; Πιστεύω πως δεν την αξίζουμε αλλά την προκαλούμε. Γιατί αντί να νοιαζόμαστε για την πορεία της χώρας, μιλάμε για ανούσιες ιδέες. Αναλύουμε παροδικά κοσμικά γεγονότα ενώ η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την πτώχευση. Νομίζουμε πως όλα είναι κανονικά και πως η κατάσταση αυτή είναι παροδική. Νομίζουμε πως μια μέρα θα ξυπνήσουμε από το σημερινό εφιάλτη και θα έχουμε τους μισθούς, τις δουλειές και την κοινωνία που θέλουμε. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται να μην έχουμε άποψη, να μην διεκδικήσουμε, να μην προσπαθήσουμε να αλλάξουμε. Η αλλαγή υπενθυμίζω δεν θα έρθει άμεσα. Ίσως εμφανιστεί στην επόμενη από εμάς γενιά. Θα δούμε τις συνέπειες της αδιαφορίας μας σύντομα. Πρέπει καταρχήν να αναθεωρήσουμε την δική μας στάση. Ακολούθως να αναλύσουμε την συμπεριφορά των συνανθρώπων μας και να τους μεταδώσουμε το μήνυμα της αλλαγής. Δεν θα τους επιβάλουμε τις δικές μας απόψεις. Το μόνο που θα ζητάμε θα είναι να σκεφτούν, να αναλύσουν, να προβληματιστούν.Η πραγματική ανησυχία μου στην ελληνική κοινωνία είναι ότι οι περισσότεροι ακόμη να καταλάβουν ή δεν θέλουν να καταλάβουν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα και την κατάσταση που θα βρισκόμαστε όλοι μελλοντικά. Δεν υπάρχει αντίδραση. Υπάρχει μια αδράνεια και μια ανοχή ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού. Όταν συνειδητοποιήσουν την πορεία και αντιδράσουν θα είναι πλέον αργά. Θα έχουν ήδη αποδεχτεί κάθε μορφής μεταρρυθμίσεις στη ζωή τους. Το μέλλον είναι αβέβαιο. Ένα είναι το μόνο σίγουρο για μένα. Πως τα μέτρα που θα ληφθούν, οι αλλαγές που θα επιβληθούν, δεν θα αλλάξουν την ελληνική νοοτροπία, θα την βυθίσουν περισσότερο στον ύπνο της. Για αυτό και πιστεύω πως η πολιτική κατάσταση δεν θα αλλάξει καθώς θα συνεχιστεί η ανοχή του λαού στη ασυδοσία των ατόμων. Η κατάσταση είναι πολύ απλή. Αυτοί θα συνεχίσουν να κάνουν τους βουλευτές και εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε τους πολίτες. Μαντέψτε ποιος θα κερδίσει στο τέλος.
Ο Jared Diamond στο βιβλίο του “Collapse: How Societies Choose to Fail or Survive”, γράφει ότι μια κοινωνία μπορεί να οδηγηθεί στην καταστροφή για ένα από τους ακόλουθους τέσσερις λόγους, α) δεν μπόρεσε να προβλέψει ένα μεγάλο πρόβλημα που πλησίαζε, β) δεν κατανόησε το πρόβλημα όταν εκδηλώθηκε, γ) το κατανόησε αλλά δεν προσπάθησε στα σοβαρά να το αντιμετωπίσει ή δ) αγωνίστηκε για να το αντιμετωπίσει αλλά δεν διέθετε τις απαιτούμενες δυνάμεις για να το υπερνικήσει. Πιστεύω πως στην Ελλάδα ισχύει το (γ). Όλοι διαμαρτυρόμαστε για τη σημερινή κατάσταση και παρόμοιες καταστάσεις στο παρελθόν αλλά το μόνο που κάναμε είναι να κατηγορούμε τους άλλους και όχι τον εαυτό μας που δεν είχε τη δύναμη να επιτεθεί σε αυτό το σύστημα. Γνωρίζαμε πως κάτι δεν πάει καλά με το κράτος αλλά δεν μιλήσαμε. Συμβιβαστήκαμε με τα λιγότερα ενώ αξίζαμε πολύ περισσότερα σαν πολίτες αυτής της χώρας.
Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας δεν είναι τόσο αποτέλεσμα της διεθνούς κρίσης αλλά και της ανήθικης συμπεριφοράς του λαού. Ο Ελληνικός λαός τροφοδότησε με την ανοχή του ένα πολιτικό σύστημα ασυδοσίας. Η συνέχεια λοιπόν του σάπιου πολιτικού συστήματος θα είναι η συνέχεια που θα δώσει η γενιά μου στην ανοχή που είχε η γενιά του Πολυτεχνείου προς αυτό. Τα μέτρα που θα επιβληθούν θα τα πληρώσουμε σαφώς όλοι μαζί αλλά το αδιάλλακτο πολιτικό σύστημα που πιστεύω θα συνεχίσει να επιβιώνει και μετά την τραγική πορεία της Ελλάδας θα το επωμιστούμε αποκλειστικά εμείς. Η αδιάλλακτη κατάσταση θα συνεχίσει καθώς το κακό δεν έχει κοπεί από την ρίζα. Η πολιτική στην Ελλάδα είναι μια πολιτική παραπλάνησης και φανατισμού. Παρατηρήστε γύρω σας. Φανταστείτε πως θέλετε τους πολιτικούς του μέλλοντος. Με ποιες προδιαγραφές;
Τα μέτρα που θα εφαρμοστούν θα προσφέρουν δημοσιονομική εξυγίανση. Έχουν ξεχάσει κάτι όμως; Φυσικά! Τον ανθρώπινο παράγοντα που στην Ελλάδα είναι αρκετά διεφθαρμένος. Για την πλήρη οικονομική εξυγίανση του συστήματος πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία του Έλληνα και η σχέση του με το κράτος. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από μέρα σε μέρα καθώς θα πρέπει να αλλάξει το σκεπτικό μιας ολόκληρης γενιάς. Πρέπει λοιπόν να αλλάξει ο κάθε ένας από εμάς. Να αλλάξουμε σκεπτικό. Ό,τι μας ενοχλεί να το αντιμετωπίσουμε. Να το φωνάξουμε. Αν δεν φωνάξουμε, αν δεν μιλήσουμε πως ξέρουμε ότι δεν θα μας ακούσουν;
Είμαστε μια γενιά με όνειρα και ελπίδες. Βλέπουμε πως το παρελθόν της χώρας μας είναι διεφθαρμένο. Ας παρατηρήσουμε και την δική μας συμπεριφορά. Αξίζουμε τέτοια συνέχεια; Πιστεύω πως δεν την αξίζουμε αλλά την προκαλούμε. Γιατί αντί να νοιαζόμαστε για την πορεία της χώρας, μιλάμε για ανούσιες ιδέες. Αναλύουμε παροδικά κοσμικά γεγονότα ενώ η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την πτώχευση. Νομίζουμε πως όλα είναι κανονικά και πως η κατάσταση αυτή είναι παροδική. Νομίζουμε πως μια μέρα θα ξυπνήσουμε από το σημερινό εφιάλτη και θα έχουμε τους μισθούς, τις δουλειές και την κοινωνία που θέλουμε. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται να μην έχουμε άποψη, να μην διεκδικήσουμε, να μην προσπαθήσουμε να αλλάξουμε. Η αλλαγή υπενθυμίζω δεν θα έρθει άμεσα. Ίσως εμφανιστεί στην επόμενη από εμάς γενιά. Θα δούμε τις συνέπειες της αδιαφορίας μας σύντομα. Πρέπει καταρχήν να αναθεωρήσουμε την δική μας στάση. Ακολούθως να αναλύσουμε την συμπεριφορά των συνανθρώπων μας και να τους μεταδώσουμε το μήνυμα της αλλαγής. Δεν θα τους επιβάλουμε τις δικές μας απόψεις. Το μόνο που θα ζητάμε θα είναι να σκεφτούν, να αναλύσουν, να προβληματιστούν.Η πραγματική ανησυχία μου στην ελληνική κοινωνία είναι ότι οι περισσότεροι ακόμη να καταλάβουν ή δεν θέλουν να καταλάβουν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα και την κατάσταση που θα βρισκόμαστε όλοι μελλοντικά. Δεν υπάρχει αντίδραση. Υπάρχει μια αδράνεια και μια ανοχή ακόμη και τώρα που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού. Όταν συνειδητοποιήσουν την πορεία και αντιδράσουν θα είναι πλέον αργά. Θα έχουν ήδη αποδεχτεί κάθε μορφής μεταρρυθμίσεις στη ζωή τους. Το μέλλον είναι αβέβαιο. Ένα είναι το μόνο σίγουρο για μένα. Πως τα μέτρα που θα ληφθούν, οι αλλαγές που θα επιβληθούν, δεν θα αλλάξουν την ελληνική νοοτροπία, θα την βυθίσουν περισσότερο στον ύπνο της. Για αυτό και πιστεύω πως η πολιτική κατάσταση δεν θα αλλάξει καθώς θα συνεχιστεί η ανοχή του λαού στη ασυδοσία των ατόμων. Η κατάσταση είναι πολύ απλή. Αυτοί θα συνεχίσουν να κάνουν τους βουλευτές και εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε τους πολίτες. Μαντέψτε ποιος θα κερδίσει στο τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου